Alles is

BloemstukHet is goed zo. Dat is wat mijn oma zei, maandagmiddag. En dat was ook zo, daar was iedereen het over eens. Het lichaam was op, bijna letterlijk. Nu gaf ook de geest daar aan toe. Zo verward als oma de laatste tijd meestal was, zo helder was ze die middag. Het is goed zo.

Maandagmiddag namen we met zijn allen afscheid. Van mijn lieve oma, ‘het liefste vrouwtje van het hele verpleeghuis’. Geen speld tussen te krijgen. Afscheid nemen is nooit gemakkelijk, maar ik ging met een warm gevoel naar huis. Eigenlijk prachtig dat dit zo mocht gaan. Het is goed zo, daar was iedereen het over eens.

Dinsdagmiddag was oma nogmaals helder, toen de huisarts er was. Oma wilde slapen, en dat mocht. Ze ging er eens goed voor liggen, met haar handen in elkaar gevouwen op haar buik. Oma viel in slaap. Rust, eindelijk.

Diezelfde middag overleed ze. Terwijl mijn dochter lachend speelde met de wind en mijn zus getroost werd door de zon. Zou het…?

Daar sta ik dan. Met mijn rationele brein. Tranen biggelen over mijn wangen en mengen zich met regendruppels. Het is woensdagochtend terwijl ik wacht op een trein en onverwachts gevloerd wordt door een volstrekt willekeurig nummer. Het nummer liet me inzien wat is, en hielp me loslaten wat is geweest.

Dat ik trots ben op mijn oma. Dat haar onvoorwaardelijke liefde oneindig verder strekt dan de grenzen van haar lichaam. En dat ik die bij me draag, voor de rest van mijn leven. Van mijn lieve oma, die alles is.


En nu,
nu het zover is,
nu het niet zo lang meer duurt
en de wind voor eeuwig ligt
nu alles is, nu alles is
en misschien, misschien te laat
misschien wel voor altijd
als een vreemde, als een vriend
misschien tot ziens
misschien ook niet

hoe in elk gezicht
en hoe de eerste keer
en hoe alles langzaam weer
naar de bodem zinkt
hoe liefde is
hoe leven moet
hoe afscheid klinkt

wat ik ken, wat ik niet meer ben
waar ik wankel in geloof
hoe de mensen zijn
in hun hart, in hun hoofd
en wat slaapt onder de grond
en met stille wortels wacht
op de allereerste dag
tot het licht haar longen vult
adem uit, adem in
er is verder niets
er is verder niets
alleen de liefde blijft,
dat is alles wat er is
alles is

Nieuwe baan als promovendus

Paramedics
Afgelopen maandag nam ik na 12 jaar dienst afscheid bij Paramedics

Leuk nieuws; ik heb een nieuwe baan! Afgelopen week ben ik gestart als promovendus bij de Hanzehogeschool Groningen, TNO en het UMCG. In eerste instantie nog 2 dagen per week en vanaf december fulltime, voor 4 jaar. Het onderwerp is het modelleren van de veerkracht van werknemers met behulp van wearables en apps. Ik zal ca 50% van mijn tijd in Groningen zijn en 50% in Soesterberg en daarbij begeleid worden door Dr. Hilbrand Oldenhuis (Hanzehogeschool Groningen, Lectoraat Personalised Digital Health), Dr. Wim Kamphuis (TNO), Prof. Dr. Cees van der Schans (o.a. Hanzehogeschool Groningen en Rijksuniversiteit Groningen) en Prof. Dr. Robbert Sanderman (o.a. Universitair Medisch Centrum Groningen en  Universiteit Twente).

Na vorig zomer cum laude afgestudeerd te zijn als Klinisch Gezondheidswetenschapper startte ik eind augustus bij de opleiding fysiotherapie van Saxion als docent-onderzoeker. Ik wist dat ik in eerste instantie vrijwel uitsluitend lesgevende taken zou hebben, maar op basis van mijn sollicitatie verwachtte ik op termijn ook kansen te krijgen (/creëren) om daarnaast onderzoek te kunnen doen. Om verschillende redenen heeft mijn werk bij Saxion en het perspectief dat ik daar denk te hebben anders uitgepakt dan ik had verwacht. In de loop van het afgelopen jaar besloot ik daarom om toch ook open te staan voor kansen elders, mits die wel het perspectief zouden bieden dat ik zocht en praktisch haalbaar waren, ook voor mijn gezin.

Van Doorenveste
De Van Doorenveste op het Zernike in Groningen, een van mijn nieuwe werkplekken

Deze nieuwe functie voldoet daar absoluut aan. Ik verwacht veel bij te gaan leren op het gebied van psychologie, uiteraard vooral met betrekking tot veerkracht. Daarnaast zal ik me moeten verdiepen in machine learning; technologie waarmee computers met zelflerende algoritmen grote hoeveelheden data kunnen analyseren en tot conclusies komen waar ons menselijk brein niet (zo snel) toe in staat is. Als het ons inderdaad lukt om om de veerkracht van werknemers te modelleren dan zijn er allerlei toepassingen mogelijk. Denk daarbij aan screening tools, persoonlijke dashboards en op de individu afgestemde behandel- of preventieprogramma’s. Ook zie ik veel mogelijkheden om hetgeen ik nu ga leren toe te passen op soortgelijke onderwerpen, maar kan ik na mijn promotie ook weer aan de slag als fysiotherapeut of docent. Mijn woonplaats Assen ligt mooi tussen Groningen en Soesterberg in en zijn beide locaties goed bereisbaar. De overweging om te verhuizen is daarmee voorlopig van de kaart, wat rust geeft aan het thuisfront. Wat dat betreft is dit een ideale kans voor me, ik heb er veel zin in!

Cadeaus
Ik ben verwend door mijn collega’s en werkgever bij mijn afscheid

Omdat ik vorig jaar al minder was gaan werken en mijn ‘beoogd opvolger’ Regien Wessels al was ingewerkt, mijn patiënten kende en scholingen had gevolgd was mijn overname bij Paramedics snel geregeld. Mijn eerste werkdag na m’n vakantie werd daarom gelijk mijn laatste volledige werkdag met patiënten, waarna ik afgelopen maandag afscheid nam van mijn collega’s. Het voelde best gek om na 12 jaar dienst (3 als fitnessinstructeur tijdens mijn studie en daarna 9 als fysiotherapeut) daadwerkelijk te vertrekken, al denk ik vooral met een positief gevoel terug aan die tijd. Ik ben mijn werkgevers Roeli Prikken en Harry Trip dankbaar voor alle kansen die ik heb gekregen om mij te ontwikkelen en zal de collega’s waarmee ik al die tijd heb samengewerkt gaan missen. Al zal ik ongetwijfeld nog wel eens mijn hoofd om de hoek steken of een kop koffie komen drinken, ik blijf tenslotte in de buurt wonen.

Mijn timing om te stoppen was voor Saxion echter niet optimaal, zo vlak voor het nieuwe schooljaar. Het aantal studenten is dit jaar bijna verdubbeld en zijn meerdere nieuwe collega’s die ingewerkt worden, waardoor mijn ene jaar ervaring als docent daar nu toch wel belangrijk is. Het komend kwartiel geef ik daarom nog gewoon les maar zal me daarna fulltime gaan richten op mijn promotietraject. De komende maanden zullen daardoor ongetwijfeld druk worden, maar de nieuwe uitdaging geeft ook veel energie (en veerkracht)!

10.000 tweets; waarom Twitter ik eigenlijk?

Twitter
Mijn Twitter profiel ten tijde van schrijven

Sinds ik op 15 februari 2009 een Twitter-account aanmaakte heb ik inmiddels 9.999 berichtjes getweet. De volgende tweet, waarmee ik deze blogpost zal delen, wordt dus mijn tienduizendste. Het leek me mooi om daar op deze manier even bij stil te staan. Eveneens is het een goed moment om eens stil te staan bij de vraag waarom ik eigenlijk gebruik maak van Twitter.

Die vraag zou ik nu in ieder geval anders beantwoorden dan toen ik er mee begon. Wat ik me van die tijd herinner is dat een goede vriend van me (Bram Willemse) erg enthousiast was over de dienst. Het prikkelde me ook om Twitter maar eens uit te testen, op dat moment zonder duidelijk doel. De voor mij meest logische profielnaam (@hermandevries) was al geclaimd door een van mijn vele naamgenoten. Ik plakte er derhalve ‘NL’ achter zodat het iets weg had van hermandevries.nl. Dat domein had ik ooit eens van mijn vader gekregen (hij voorzag wel dat ik veel naamgenoten had) maar had ik nog niet in gebruik omdat ik niet goed wist wat ik er mee wilde doen.

Toen Twitter begon, stelde het je de vraag “What are you doing?” in het veld waarin je de tweet kon uitschrijven. Aanvankelijk was dat dan ook een voornaam deel van de inhoud van de dienst; mensen die vertelden wat ze aan het doen waren. Zo begon het met Twitter oprichter Jack Dorsey, die op 21 maart 2006 de eerste tweet ooit de deur uit stuurde: “just setting up my twttr”. Iets dergelijks gold in het begin ook voor mij, ik tweette vooral wat ik aan het doen was. Dat was even leuk, maar naarmate het volume aan tweets toenam was het toch niet zo interessant om constant op de hoogte te zijn wat iedereen aan het doen was.

Twitter maakte echter een geleidelijke verandering door en bleek ook erg geschikt om nieuws snel de wereld in te vuren. In november 2009 switchte Twitter van “What are you doing?” naar “What’s happening?”, wat een subtiele maar belangrijke verandering was. In die periode was ik een tijdje afgestudeerd als fysiotherapeut en bezig m’n kennis via allerlei online kanalen (vaak via RSS, een soort digitaal abonnement op een website of blog) te verbreden en verdiepen. Ik begon Twitter steeds meer als middel te gebruiken om interessant gezondheidsnieuws te delen. Dit doe ik tot op de dag van vandaag overigens nog steeds.

De Fysio Top 100
De Fysio Top 100

In die tijd kwam ik tot de conclusie dat ik het wel mooi vond om – letterlijk – mijn naam te koppelen aan de professionele kennis die ik deelde. Ik experimenteerde onder meer met Tumblr en WordPress op hermandevries.nl, waarvan laatstgenoemde systeem uiteindelijk ‘bleef plakken’. De meeste interesse gezondheidsnieuwtjes deelde ik via Twitter, maar over sommige schreef ik een kort berichtje op mijn site. Het gaf me de gelegenheid m’n kennis te delen, maar via die weg ook steeds meer in contact te komen met mensen met dezelfde interesses. Mensen wisten mij ook steeds beter te vinden en te koppelen aan mijn professionele achtergrond. Toen er in die tijd een lijst met de 100 meest invloedrijke (o.b.v. de Klout-score) fysiotherapeuten op Twitter werd opgesteld stond ik op nummer 1. Toevallig net als nu ik deze blogpost type. Ook ben ik sindsdien wel eens benaderd door verschillende media naar aanleiding van mijn inhoudelijke profiel op Twitter en deels deze website.

Dit was voor mij persoonlijk ook gelijk de volgende ontwikkeling: Twitter als een soort gigantische stamtafel. Naast nieuws delen bleek het platform ook uitermate geschikt om laagdrempelig met mensen in gesprek te raken.

@FysioSpreekuur
@FysioSpreekuur

In navolging van twee huisartsen die sinds eind 2009 een @tweetspreekuur hielden begon ik in januari 2010 het @FysioSpreekuur. Bij wijze van experiment konden mensen daar aan fysiotherapie gerelateerde vragen stellen. De dienst bleek veel enthousiasme op te roepen, wat voor mij aanleiding was om de kennis te verbreden. Bernard Manje, Joost Magermans en Marcel van Koningsveld sloten zich aan bij ‘mijn team’ waardoor meerdere fysiotherapeutische specialisaties vertegenwoordigd waren. We gebruikten o.a. CoTweet, HootSuite en Google Enterprise om achter de schermen te kunnen communiceren, registreren en plannen zodat we goed bereikbaar en consistent in de beantwoording waren.

Toch miste er iets belangrijks; vragen die we daadwerkelijk goed konden beantwoorden. Terugkijkend waren we misschien ook wel een beetje te vroeg en was ‘de massa’ er nog niet klaar voor en zaten onze potentiële vragenstellers nog beperkt op Twitter of wisten ze ons nog niet te vinden. Desondanks konden we weinig met vragen als “Ik heb last van mijn nek, wat nu?” en bleek het maximum van 140 tekens vaak te weinig om een goed advies te kunnen geven. Een soort kleine screening afnemen lukte, maar meestal kwam er dan alsnog had advies achteraan om ook offline maar eens contact op te nemen met een fysio. We trokken de conclusie dat we de dienst moesten uitbreiden met een meer gedetailleerd platform (bijv. zoals hierhebikpijn.nl dat vlak erna opgericht werd) of we het moesten koppelen aan offline fysiotherapie. Omdat ik niet de ambitie had om als ondernemer aan de slag te gaan bood ik de dienst ter overname aan. Tot iets concreets kwam het niet, waarna we in november 2010 stopten.

TweetBot en Twitter-lijsten
TweetBot en lijsten

Terugkijkend is mijn Twitter-gebruik sindsdien redelijk consistent gebleven. Ik deel nog steeds vooral links naar interessante nieuwtjes, maar doe dit wel steeds vaker in de vorm van ‘retweets’ (doorsturen van het bericht van iemand anders). Twitter heeft het voor mij inmiddels namelijk gewonnen van RSS als belangrijkste informatiebron. Ik heb op Twitter lijsten gemaakt met o.a. nieuws, sport, tech en aan mijn professionele interesses gerelateerde accounts (zie screenshot). TweetBot stelt me vervolgens perfect in staat om al deze accounts in omgekeerd-chronologische volgorde te volgen, wat voor mij ideaal werkt.

Twitter is inmiddels een beursgenoteerd bedrijf, groeit nauwelijks nog en staat adverteerders toe om tegen betaling met ‘Uitgelichte Tweets’ in je Timeline te verschijnen. Dat er vroeg of laat een passend verdienmodel moet ontstaan en daarvoor soms wijzigingen gemaakt moeten worden is duidelijk. In tegenstelling tot Facebook en LinkedIn, die inmiddels volledig bepalen welke berichten je als eerste te zien krijgt, doet Twitter dit nog maar in beperkte mate. Ik hoop dat dit zo blijft, want mede hierdoor is het voor mij het ideale nieuws en sociale medium en hoop ik het nog ten minste 10.000 tweets verder te kunnen blijven gebruiken!